Εκείνο που με εκπλήσσει με τους ανθρώπους είναι πως χάνουν την υγεία τους για να κερδίσουν χρήματα και μετά χάνουν τα χρήματα για να ξαναποκτήσουν την υγεία τους. Σκέφτονται μόνο το μέλλον που ξεχνούν να ζήσουν το παρόν με τέτοιο τρόπο που δεν ζουν ούτε το παρόν ούτε το μέλλον. Ζουν σαν να ήταν αθάνατοι και πεθαίνουν σαν να μην έχουν ζήσει.

Dalai Lama

Ο μυστικός δρόμος προς την Αφύπνιση

1ο. Η αφύπνιση της Συνείδησης είναι θέμα συσσώρευσης συνειδησιακής ενέργειας ή διαφορετικά αύξησης των δονήσεων ή της συχνότητας δόνησης της Ουσίας (Αντίληψης) μέχρι να φτάσει στο επίπεδο εκείνο που πλέον χαρακτηρίζεται σαν Συνείδηση.

2ο. Η Συνειδησιακή ενέργεια καταναλώνεται στην ταύτιση με την προσωπικότητα και τα "Εγώ" της (Ψυχολογικά ακόλουθα που προσωποποιούν ελαττώματα) και στην ταύτιση με τις αισθήσεις και τον εξωτερικό κόσμο.

Με άλλα λόγια με την ενέργεια της Ουσίας και την συνειδησιακή μας ενέργεια τρέφουμε την προσωπικότητα, τα "Εγώ" αλλά επίσης τον πλανητικό οργανισμό στον οποίον κατοικούμε.

Όταν έχεις να κάνεις με παλιανθρώπους σκέψου εννέα κανόνες

 Για έναν άντρα με την ιδιοσυγκρασία  και τις υποχρεώσεις του Μάρκου Αυρήλιου, το μεγάλο πρόβλημα είναι οι σχέσεις με τους συνανθρώπους του. Εδώ, αν οι αντιλήψεις του είναι στωικές, η πρακτική του είναι περισσότερο χριστιανική. Όταν έχεις να κάνεις με παλιανθρώπους, σκέψου:

Πρώτα πρώτα, ποια είναι η σχέση μου μ’ αυτούς και πως όλοι έχουμε γεννηθεί ο ένας για χάρη του άλλου’ και κατά δεύτερο λόγο, ειδικά εγώ, έλαχε να μπω μπροστάρης τους, όπως το κριάρι στο κοπάδι ή ο ταύρος στην αγέλη. Ξεκίνα να προσεγγίζεις το ζήτημα από την εξής αρχή: Αν δεν ισχύει η ατομική φυσική θεωρία, τότε η Φύση είναι η δύναμη που διοικεί τα πάντα. Κι αν είναι έτσι, αυτό σημαίνει πως τα χειρότερα έχουν γεννηθεί για χάρη των ανώτερων’ και τα ανώτερα, το ένα για χάρη του άλλου.

Δεύτερο: φέρε με το νου σου, το πώς είναι τούτοι οι άνθρωποι στο τραπέζι, πώς είναι στο κρεβάτι και στην υπόλοιπη ζωή τους. Κυρίως, σε τι πράξεις τούς υποχρεώνουν οι ίδιες οι ιδέες, και αρχές τους -και με πόση αλαζονεία δρουν.

Άγκνι Γιόγκα

Ο ΔΙΠΛΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Η Γιόγκα της Ζωής, η Άγκνι Γιόγκα, είναι ο ανεκτίμητος Πλοηγός που οδηγεί αλάνθαστα και από τον πιο σύντομο δρόμο, στον προορισμό που λέγεται Ευτυχία. Μια ευτυχία όμως αληθινή και όχι απατηλή. Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στις δύο; Απλούστατα, η πρώτη είναι μόνιμη και με ισχύ σε όλους τους κόσμους και τις σφαίρες ύπαρξης. Η δεύτερη είναι προσωρινή, μεταλλασσόμενη πάντοτε, νωρίτερα ή αργότερα, στο αντίθετό της.

Ή τώρα ή ποτέ !

Σταμάτα να επικρίνεις…

"Οι άνθρωποι δεν μπορούν να αποδεχτούν τον εαυτό τους, επειδή δεν μπορούν να αποδεχτούν τους άλλους όπως είναι και συνεχώς τους κατακρίνουν. Αυτά πάνε μαζί. Αν κατηγορείς τους άλλους, θα νιώθεις ενοχές, αλλά και θα κατακρίνεις διαρκώς τον εαυτό σου.

Μη με ρωτάς πόσο καιρό θα πάρει. Αυτός είναι ένας πονηρός τρόπος να συνεχίσεις να αναβάλλεις. Δεν χρειάζεται χρόνο, χρειάζεται κατανόηση και αυτή η κατανόηση είναι δυνατή τώρα, αυτή εδώ τη στιγμή. Παράτα την κριτική και αμέσως θα χαθούν όλες οι ενοχές σου. Πηγαίνουν μαζί.

Ο κριτικός νους κρίνει τους πάντες, ακόμα και τον εαυτό του. Το κάθε τι μοιάζει να είναι λάθος, το κάθε τι μοιάζει να είναι αρνητικό. Πάντα μετράει τα αγκάθια και δεν κοιτάζει ποτέ το τριαντάφυλλο. Δεν υπάρχει χρόνος να δει το τριαντάφυλλο, όταν σε όλη του τη ζωή μετράει αγκάθια.

Εξαρτάται ολοκληρωτικά από εσένα. Αν το θέλεις στ' αλήθεια, μπορεί να συμβεί αυτήν ακριβώς τη στιγμή. Αν όμως το αναβάλλεις, τότε πιθανόν δεν θα συμβεί ποτέ. Ή τώρα ή ποτέ!”

OSHO

Ο Μύθος του Σπηλαίου του Πλάτωνα

Η Πολιτεία περιλαμβάνει την Αλληγορία του σπηλαίου, με την οποία οΠλάτων εξηγεί τη Θεωρία των Ιδεών του.

Η σημερινή κατάσταση του ανθρώπου, λόγω απαιδευσίας, μπορεί να αναπαρασταθεί άψογα από τον περίφημο μύθο του σπηλαίου που διηγείται ο Πλάτωνας, στην αρχή του έβδομου βιβλίου της Πολιτείας του.

Ο άνθρωπος ζει σε μια ψευδαίσθηση

Σύμφωνα με τον αλληγορικό μύθο οι άνθρωποι ζούμε σαν φυλακισμένοι μέσα στις παραισθήσεις και τις αυταπάτες μας και δεν μπορούμε να γνωρίσουμε την αλήθεια γιατί μας εμποδίζουν τα δεσμά των αισθήσεων αλλά και τα δεσμά των εξουσιαστών, που χειραγωγούν τις αισθήσεις μαςώστε να αντιλαμβανόμαστε μόνο την πραγματικότητα όπως την καθορίζουν εκείνοι.

Η ομοιότητα μεταξύ ελληνικής και ινδικής σκέψης

Ο εμπειρικός κόσμος ως αντανάκλαση του αληθινού

 
Αναλογίες στον Πλατωνικό και τον Ουπανισαδικό στοχασμό.  

Η Ινδική σκέψη, καθ’ όλη τη διάρκεια της μακράς ιστορίας της, χαρακτηρίζεται από την πεποίθηση ότι πίσω από τη συνεχή ροή των φαινομένων υπάρχει κάτι το άφθαρτο και το Απόλυτο, που για τη γνώση του και την πραγμάτωσή του, η Ινδική εσωτερική παράδοση αφιέρωσε την αποκλειστική της φροντίδα. Αυτό το κάτι που οι Ινδοί αποκαλούν Μπράχμαν, Υπέρτατο Πνεύμα, μόνη Πραγματικότητα, Αγέννητο, Αιώνιο, Αυθύπαρκτο, Απεριόριστο, Απροσδιόριστο και Ακατανόητο, βρίσκεται έξω από τις κατηγορίες της νόησης και δεν υπόκειται σε κανένα προσδιορισμό.